ตังค์ 100 บาท + ความตั้งใจ =  อะไรดีๆ

 

     ก็ผ่านมาแล้วที่ไปทำค่าย ที่ รร บ้านหนองเหล็ก สนุกใช้ได้ หลังจากที่เตรียมงานคนเดียว และ หลังๆ มี ไอ้พัตรมาช่วย ก็เบาแรงไปมาก ขอบจายๆ แต่ก็นะ ไอ้คนที่ควรทำ มันไม่ทำเลยอะ

 

ชั่งเหอะ ไม่เป็นไร แต่ไปครั้งนี้ มีอะๆไรที่ ประทับใจ - สะเทือนใจ หลายเรื่อง เริ่มตั้งแต่ไป รร. ในตอนเช้าก่อนเด็กๆ เข้าแถว โอ้ โน ทั้งโรงเรียนน้อยกว่าห้องเรียนในมหาลัยห้องนึงอีกเฮ้อ..

 

ในตอนแรก แพลนเอาไว้ว่า กิจกรรม ป.4-6 แต่เสียงสะท้อนก็ออกมาอีก เด็ก ป.1-3 เค้าก็อยากมาเล่นกะเรา ภาคบ่ายก็เลยเล่นกันทั้งหมดนั่นแหละหนุกดี

 

          ตอนเช้า กิจกรรมละลายพฤติกรรม ก็ผ่านไปด้วยดี มาถึงรอบวิชาการ ก็มีเกมส์ มาแหกตาเด็กๆ แต่กลที่ผมเล่นเป็นกลให้ เด็กออกมาจับสิ่งของที่วางไว้บนโต๊ะ แล้วก็ให้ทายว่าทำได้

 

ไง โอ้ สุดยอด เคยเห็นคลาสเรียนเมืองนอกรึปล่าว ยกมือแย่งกันตอบ แย่งกันถาม ไอ้พี่ๆ ที่อยู่รอบๆ อายเลยไม๊หละ แต่มีเด็ก ป.5 คนนึงตอบได้เจ๋งมาก น้องเค้าตอบในการแพร่ความร้อน

 

ของวัตถุ คิดได้ไงหว่า แต่ ออ เอ็งเจ๋ง ที่คิดออก ถึงจะทายไม่ถูก เพราะมันเป็นกลแหกตา

 

         ตอนเที่ยง เห็นเด็กกินข้าว ไม่ใช่ข้าวดิ ขนมจีนน้ำยา แต่น้ำยาใสมากมาย กะผักนิดหน่อย เค้าไม่มีโอกาสจะเลือกเลยว่า กินนั่นไม่หร่อย กินนี่ดีกว่า เพราะมันมีอย่างเดียวไม่มี

 

โอกาสเลือก แค่มีใส่ท้องให้อิ่มก็พอแล้ว แล้ววกมาดูตัวเอง ทำไมกรูเลือกกินจังเลยหว่าสำนึกหนะมีไม๊ (แต่อย่างน้อยชั้นก็ไม่กินเหลือว๊ะ)

 

        ว่ากันต่อกะปัญหาปากท้อง หนู๋น้อย 2 คนพี่น้องกำลังแบ่งกันกินไอติมหลอด ดูเผินๆ น่ารักดีนะ แต่พอไปถาม ทำไมไม่กินคนละอัน คำตอบที่ได้มาถึงกับอึ้ง

 

"ก็แม่มีเงินแค่นี้ ก็ต้องแบ่งกันกิน" สะเทือนใจนะ อยากจะซื้ออีกอันให้ แต่ ก็ไม่กล้า ทำไมหนะเหรอ น้องเค้าอาจจะได้กินติม อร่อยก็จริง แต่กลัวว่ามันจะเป็นการเพราะนิสัยที่ไม่ดีให้น้อง

 

เงินที่มาจากการขอ มันไม่มีคุณค่าเท่ากับเงินที่หามาเองหรอก

 

        เสร็จงาน เหนื่อยมากมาย ไอ้พัตรนอนที่บ้านต่ออีกคืน หนุกหนานกัน แต่ตอนเย็นโดนแม่ใช้แรงงานทาสไปเอาปุ๋ยอีก ตั้งรถนึงเต็มๆ คันๆเหม็นไงก็ไม่รู้ กลับถึงบ้านหลับเป็นตาย

 

 น้ำไม่ได้อาบ เน่าเฟระเลยครับท่าน +55